Funda Arar – Zamanın Eli

Göğsüne yalnızlık çökmüş
Gözleri hançerli sevdam
Değmeye korkerken sana
Ellerimi unutmuşum..
Bir yanda kalbim
Kanadı kırık dirilir her gün yinede büyür..
Sevmezken yarim umuda kurşun
Hergüne ömür, ömrüme sürgün
Ağlamakla lal tutmuyor hasretin dili
Anlamakla çözmek bir değil olmuyor
Bir vuruşluk sevda gibi zamanın eli
Yağmalıyor, yok sayıyor da
Öldürmüyor..