Emir – Elebaşı

En güzel sözlerle önce başlıyorsun güne
İçimi oynatıyor bağlıyorsun kendine
Geçmişi unuttuk aşk hazır yenilenmeye diyor kendileri
Bir söz birden tepeden inme
Aşkımı didikliyor pirinç ayıklar gibi
Dişimle bulunca taş uçurur onun zevki
Katlanmalıyım ona
Bu artık son sevgili
Terk ettiğim kızlara gönül borcu namına
İşeyaramazmışım kandırmış aldatmışım
Çapkınların içinde ben elebaşıymışım
Bana güven olmazmış
Acımış da ayrılmamış
Gün akşama dönerken o surat tam beş karış